:-( Wygląda na to że masz Adblocka. Utrzymujemy się z reklam żeby móc dostarczyć Ci wiadomości z Twojego regionu za które nie musisz płacić, czy mógłbyś rozważyć jego wyłączenie?
  -3°C bezchmurnie

Willa na Górce a… Politechnika Warszawska

Spacerując ulicą Kościelną w Otwocku, w pewnym momencie mijamy niepozorną, idącą pod górę, uliczkę Kruczkowskiego. Przy niej pod numerem 10, na szczycie wzniesienia znajduje się „Willa na Górce”. Jest to okazały drewniany budynek, bogato zdobiony drewnianymi ornamentami, szczególnie w misterne nad i podokienniki.

Charakterystycznym elementem budynku jest solidna wieża w jego centralnej części, która pełniła rolę punktu widokowego na niezabudowaną wtedy okolicę a także czatowni przeciwpożarowej. Położenie, drewniana wieżyczka oraz misterne zdobienia do dzisiaj przyciągają uwagę.

„Willa na Górce” jest jedną z najbardziej oryginalnych, ciekawych i najstarszych willi drewnianych na terenie Otwocka. Została zbudowana około 1890 roku dla inżyniera Edmunda Diehla, autora przewodnika „Wille w Otwocku i warunki pobytu tamże” z 1893 roku. Jego praca, bardzo szczegółowa, stała się pierwszą otwocką monografią, a więc bezcennym źródłem informacji o początkach Otwocka.     

W tym miejscu warto przyjrzeć się właścicielowi willi, a była to postać wielkiego formatu.

Edmund Krystian Diehl, syn Karola Augusta i Wilhelminy, urodził się 22 grudnia 1848 roku. Pochodził z ewangelickiej rodziny, która przywędrowała z Wielkopolski i osiadła w Warszawie w latach 20-tych XIX w. Uczęszczał do I Gimnazjum na Nowolipkach, gdzie wykazał się zamiłowaniem do nauki. Studiował w warszawskiej Szkole Głównej oraz w petersburskim Instytucie Dróg i Komunikacji, gdzie w 1876 r. uzyskał dyplom inżyniera komunikacji I klasy. W tym samym roku został zastępcą głównego inżyniera Kolei Putiłowskiej. Jednak nie dana mu była urzędnicza kariera. Około 1879 r. uśmiechnęło się do niego szczęście - w loterii niespodziewanie wygrał ponad 200000 rubli. Wygrana ta pozwoliła młodemu inżynierowi na usamodzielnienie się oraz zajęcie się pracą społeczną i naukową. Poza tym dzięki wygranej młody Edmund mógł wyjechać za granicę i poślubić miłość swojego życia -  Aleksandrę Zarembiankę uważaną za jedną z największych warszawskich piękności (ówcześnie rosyjskie przepisy zabraniały ślubów pomiędzy ewangelikami i prawosławnymi, a panna młoda była wyznania prawosławnego). 

Po powrocie do kraju zajął się przede wszystkim propagowaniem krajowej techniki i podnoszeniem jej na wyższy poziom. W swoim krótkim życiu był m.in. sekretarzem i członkiem zarządu Towarzystwa Popierania Przemysłu i Handlu, wicedyrektorem Towarzystwa Kredytowego miasta Warszawy, członkiem Komitetu Kanalizacyjnego Warszawy i komitetu budowy szkoły im. Konarskiego w Warszawie. Dużo pisał. Jako sfragista wraz z prof. Franciszkiem Piekosińskim z Uniwersytetu Jagiellońskiego napisał monumentalne dzieło „Pieczęcie polskie wieków średnich”. Był kierownikiem działu technicznego „Wielkiej Encyklopedii Ilustrowanej” oraz autorem monograficznego opisu cmentarza ewangelicko-reformowanego. W 1898 roku zaangażował się w prace Stowarzyszenia Techników w Warszawie, którego był założycielem wspólnie z Gustawem Kamieńskim, Feliksem Kucharzewskim, Władysławem Marconim, Ryszardem Puciatą i Tadeuszem Witkowskim. 

Jednak największym dziełem życia Edmunda była praca w założonej 21 października 1897 roku Komisji, której zadaniem było utworzenie w Warszawie Instytutu Politechnicznego (czyli dzisiejszej Politechniki Warszawskiej), gdzie pracował wspólnie z Kazimierzem Obrębowiczem, Piusem Altdorferem, Janem Blochem, Samuelem Dicksteinem. Instytut powstał bardzo szybko, bo już 8 czerwca 1898 roku. Edmund Diehl zmarł niespodziewanie 4 kwietnia 1900 r. w wieku zaledwie 52 lat. Został pochowany w Warszawie na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w rodzinnym grobowcu.

W latach 1906 – 25 „Willa na Górce” należała do braci R. i M. Pisarskich i była wynajmowana letnikom. Obecnymi właścicielami willi są sukcesorzy Pisarskich.
Przechodząc dzisiaj obok tego domu, pamiętajmy o jego pierwszym właścicielu i o… Politechnice Warszawskiej.

Paweł Ajdacki

P.S. Informacje biograficzne o Edmundzie Diehlu pochodzą z niepublikowanego opracowania Hanny Szczepańskiej „Diehlowie Warszawscy” – maszynopis w zbiorach autora.
 

Willa na Górce a… Politechnika Warszawska komentarze opinie

Dodajesz jako: Zaloguj się

Ostatnie video - filmy na iOtwock.info