Mazowiecki rynek pracy odporny na zmiany. Stabilne bezrobocie i dobre prognozy na 2026 rok

Bezrobocie na Mazowszu utrzymuje się na poziomie 4,5%, co potwierdza stabilność regionalnej gospodarki. Najnowsze dane z lutego 2026 roku pokazują, że mimo niepewnej sytuacji ekonomicznej region pozostaje jednym z liderów rynku pracy w Polsce.

Stopa bezrobocia w województwie mazowieckim w lutym 2026 roku wyniosła 4,5%, czyli tyle samo co w styczniu. Utrzymanie wskaźnika na niezmienionym poziomie to wyraźny sygnał stabilizacji i odporności rynku pracy na zmieniające się warunki gospodarcze. Na tle kraju Mazowsze plasuje się na drugim miejscu pod względem najniższego bezrobocia - lepszy wynik osiągnęło jedynie województwo wielkopolskie, gdzie stopa bezrobocia wyniosła 3,9%. Dla porównania średnia krajowa to 6,1%.

Jak podkreśla Tomasz Sieradz, dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Warszawie, nawet w niepewnych czasach możliwe jest utrzymanie silnego rynku pracy. Niskie bezrobocie nie jest przypadkowe, lecz stanowi efekt odporności gospodarki oraz aktywności pracodawców. Jednocześnie zaznacza, że sytuacja ta nie oznacza braku wyzwań, szczególnie w kontekście osób długotrwale bezrobotnych oraz zwolnień grupowych.

W lutym 2026 roku w rejestrach bezrobotnych na Mazowszu znajdowało się 124 941 osób. Charakterystyczne dla regionu jest to, że zdecydowana większość z nich należy do grup znajdujących się w szczególnej sytuacji na rynku pracy. Najliczniejszą kategorię stanowią osoby długotrwale bezrobotne, które odpowiadają za niemal połowę wszystkich zarejestrowanych.

W strukturze bezrobotnych nieznacznie przeważają mężczyźni, którzy stanowią 53,4% ogółu, podczas gdy kobiety - 46,6%. Analiza wieku pokazuje, że największą grupę tworzą osoby powyżej 45. roku życia, które stanowią 39,5% wszystkich bezrobotnych. Kolejne miejsca zajmują osoby w wieku 35-44 lata (26,0%) oraz 25–34 lata (22,4%), natomiast najmniej liczną grupę stanowią najmłodsi, w wieku 18-24 lata, z udziałem na poziomie 12,1%.

Pod względem wykształcenia najwięcej bezrobotnych posiada wykształcenie gimnazjalne lub niższe - 27,6%. Istotny udział mają także osoby z wykształceniem policealnym i średnim zawodowym (21,1%) oraz zasadniczym zawodowym (20,6%). Osoby z wykształceniem wyższym stanowią 17,1% zarejestrowanych, natomiast średnie ogólnokształcące deklaruje 13,7%. Dane te wskazują, że trudności ze znalezieniem pracy częściej dotykają osób o niższych kwalifikacjach oraz starszych.

Sytuacja na Mazowszu pozostaje silnie zróżnicowana terytorialnie. Najniższe bezrobocie niezmiennie notuje m.st. Warszawa, gdzie w lutym wskaźnik wyniósł 1,5%. Na przeciwnym biegunie znajduje się powiat szydłowiecki, w którym stopa bezrobocia utrzymuje się na poziomie 23,2%. Różnice te pokazują, jak duże znaczenie dla rynku pracy ma lokalizacja oraz dostęp do rozwiniętych ośrodków gospodarczych.

Pomimo stabilnej sytuacji ogólnej, luty przyniósł również mniej optymistyczne informacje. W wyniku zwolnień grupowych pracę straciło 206 osób. Był to bezpośredni efekt decyzji zgłoszonych przez pracodawców jeszcze pod koniec 2025 roku oraz na początku 2026 roku, których realizacja przypadła właśnie na ten miesiąc.

Równocześnie pojawiły się nowe zapowiedzi redukcji zatrudnienia. Cztery firmy z siedzibą w Warszawie zgłosiły zamiar przeprowadzenia zwolnień grupowych w branżach biotechnologicznej, odzieżowej, kosmetycznej oraz marketingowej. Łącznie planowane redukcje mają objąć 164 osoby i będą realizowane etapowo do końca czerwca 2026 roku.

Mazowiecki rynek pracy pozostaje jednym z najstabilniejszych w Polsce, co potwierdzają zarówno poziom bezrobocia, jak i jego niezmienność w ostatnich miesiącach. Jednocześnie dane pokazują, że region nadal mierzy się z istotnymi wyzwaniami, takimi jak wysoki udział osób długotrwale bezrobotnych, trudniejsza sytuacja osób starszych oraz wyraźne dysproporcje między poszczególnymi powiatami.

Utrzymanie obecnej, korzystnej sytuacji będzie wymagało dalszych działań wspierających aktywizację zawodową oraz reagowania na zmiany zachodzące w gospodarce, w tym na pojawiające się zwolnienia grupowe.

Andrzej Idziak