Odrobina odwagi - półmetek

A teraz meritum. Sprawa aktywiści kontra Prokuratura Rejonowa - znów wygrana. Orzeczenia jeszcze nie pokazuje bo ... mają je posłowie, kilka osób prywatnych i ... sprawa jest rozwojowa. Nie wiadomo kogo dotknie ale już widzę skutek w postaci - Happy Endu sprawy pewnego składowiska. 

Pamiętacie tyrady Prezydenta Otwocka w sprawie składowiska wypowiadane w czasie sesji z 19 września 2022r. 

https://www.youtube.com/watch?v=l2UKsJAXSd4

A ja w tym czasie ..... 

Skarga złożona do sądu w sprawie II KP 361/22.

W związku z odmową wszczęcia śledztwa przez asp. sztab. Agnieszkę Głowacz zatwierdzoną przez Prokurator Lidię Kazimierę-Pyra w sprawach

1 ) niedopełnienia obowiązków służbowych przez funkcjonariusza publicznego w osobie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w związku z niewłaściwym wypełnianiem obowiązków ustawowych w zakresie kontroli przestrzegania prawa w związku z działaniem składowiska odpadów w Otwocku Świerku zarządzanego przez spółkę Amest Otwock Sp. z.o.o – tj czyn z art. 231 § 1 kk

2 ) w sprawie zanieczyszczenia powietrza w takiej postaci że może to zagrozić życiu lub zdrowiu człowieka lub spowodować istotne obniżenie jakości powietrza oraz zanieczyszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach. W związku z eksploatacją instalacji działającej na składowisku odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne w Otwocku Świerku w zakresie korzystania ze środowiska  na które wymagane jest pozwolenie tj. czyn z art. 182§3 KK

3 ) poświadczenie nieprawdy w dokumentach związanych z funkcjonowaniem składowiska odpadów położonego w Otwocku z zarządzanego przez firmę Amest Otwock Sp. z.o.o tj. c zyn za art. 271 § 1 KK

4 ) w sprawie zanieczyszczenia powietrza w takiej postaci że może to zagrozić życiu lub zdrowiu człowieka lub spowodować istotne obniżenie jakości powietrza oraz zanieczyszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach. W związku z eksploatacją instalacji działającej w ramach firmy PPHU Lekaro Jolanta Zagórska w zakresie korzystania ze środowiska  na które wymagane jest pozwolenie tj. czyn z art. 182§3 KK.

Uzasadnienie

W związku z uprawnieniami strony postępowań sądowych

Sygnatura akt II Kp 284/19 – postanowienie z dnia 22 czerwca 2020r – sędzia Kamila Różańska

Sygnatura akt II Kp 429/16 – postanowienie z dnia 8 marca 2017r - sędzia Konrad Bronowski

Sygnatura akt II Kp 465/15 – postanowienie z dnia 30 marca 2016r – sędzia Anna Sereda

Oraz czynności prokuratorskich

Sygnatura akt 2 Ds. 1088/15 – postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa z dnia 20 listopada 2015r w przedmiocie czynów z art. 231 KK

Sygnatura art. PO Ds.63.2017 – postanowienie o umorzeniu śledztwa z 28 lutego 2019r

Sygnatura akt PO Ds. 63.2017 – postanowienie o odmowie przyjęcia zażalenia z dnia 11 kwietnia 2019r

Sygnatura PO II DS. 137.2020 – postanowienie o umorzeniu śledztwa w trybie art. 330 § 2 kpk z dnia 15 grudnia 2020r

Jak również w związku pośrednim z argumentacją obu stron postępowań wytoczonych przeciwko mojej osobie z inicjatywy firmy Amest Otwock o naruszenie dóbr osobistych

Postępowania przed sądem rejonowym  w Otwocku - II K 270/18 – oskarżenie wycofano

Postepowanie przed sądem okręgowym Warszawa Praga – II C 279/19 – oskarżenie wycofano.

Sędzia SSO – Małgorzata Dubinowicz – Motyk

W zakresie w którym na żadnym etapie postępowania nie uwzględniono zarzutów w ramach których doszło do niedopełnienia obowiązków, przekroczenia uprawnień, niewypełnienia obowiązku ustawowego przez funkcjonariuszy Państwowych skutkującym realizacji inwestycji oddziałujących na środowisko bez „uprzedniej analizy zakresu i wpływu oddziaływania” oraz z naruszeniami w zakresie procesu inwestycyjnego jakim jest budowa i oddanie do użytkowania obiektów, których nieprawidłowe funkcjonowanie wywołało liczne protesty społeczne. 

Uzasadnienie szczegółowe.

                W ramach dostępu do dokumentacji inwestycyjnej procesów budowlanych instalacji składowiska odpadów Amest Otwock ( dawniej Sater Otwock ) oraz sortowni odpadów „Lekaro” uzyskanych w ramach działalności aktywistycznej

Działając w oparciu o wykształcenie ( średnie techniczne ogólnobudowlane ) oraz dalszą edukację ( wyższe inżynierskie z zakresu budownictwa ) jak również praktykę zawodową w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Otwocku, pracowni architektonicznej Archicon Szczesiuk&Wilczek s.c, wydziale inwestycyjnym Centrum Obsługi Kancelarii Prezydenta RP

Oraz wieloletnie doświadczenie z wymiany stanowisk z organami państwowymi: Ministerstwami, Wojewodami, Organami Nadzoru Budowlanego, Organami Ochrony Środowiska

                Wskazuje że poza postępowaniem w sprawie odmowy wszczęcia śledztwa objętym aktami Sądu Rejonowego - sygnatura akt II Kp 465/15 – postanowienie z dnia 20 listopada 2015r utrzymujące w mocy postanowienie żaden poprzedni proces działań prokuratorów nie zawierał jawnie analizy relacji skutku pomiędzy czynami z art. 231 § 1 KK a dowodami.

                Wskazuje że w toku postępowań powołano dwóch biegłych z zakresu  ochrony środowiska:

Postanowienie PP-PG-1339/17 z dnia 27.04.2018r o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego mgr. Inż. Marka Kokoszki – biegły sądowy przy Sądzie Okręgowym w Kielczach  zasięgniętej na piśmie w przedmiocie możliwości oddziaływania na środowisko instalacji firmy Lekaro.

Biegłego sądowego dr. Inż. Wojciecha Rayskiego którego opinia dotyczyła składowiska odpadów firmy Amest Otwock.

Zarzut podstawowy w zakresie  do prowadzenia obu śledztw.

W ramach procedur dotyczących procesów powstania obu instalacji nigdy nie powołano biegłego z zakresu budownictwa pomimo stwierdzenia

- nieprawidłowości przy budowie drogi dojazdowej do składowiska odpadów w Otwocku Świerku która została zalegalizowana w postępowaniu przed organami nadzoru budowlanego.

Informacja o skierowaniu do prokuratury Regionalnej argumentacji dotyczącej spawy.

W związku z wydaniem przez prokuratora okręgowego Ryszarda Pęgala postanowienia o umorzeniu śledztwa w zakresie zarzutu o czyn z art. 182 § 3 KK skierowałem do prokuratury Regionalnej zażalenie na to rozstrzygnięcie w zakresie pkt. 1 jako dokonanego w toku zaniechań, błędnych ustaleń stanów prawnych oraz stanów faktycznych oraz ograniczonej analizy treści wyroku jak również argumentacji mojego zażalenia  

                Posiadając dostęp do informacji z śledztwa wskazałem że prokurator w szczególności pominął aspekty prawne procesu powstania instalacji będących przedmiotem sprawy jak również szeregu innych informacji wskazujących na „pośredni udział osób trzecich” w przestępstwie.

                W ramach przekazania do prokuratury regionalnej pełnej analizy zagadnień z zakresu wpływu zmian argumentując zarzut podstawowy podejrzenia poświadczenia nieprawdy który wymagał zbadania. W mojej ocenie nastąpił zbieg kilku czynności które wymusiły moje przesłuchanie.

Pierwszym aspektem jest odmowa podjęcia czynności z zakresu art. 231 § 1 KK przez prokuraturę Rejonową będącą aspektem wątku niedopełnienia obowiązków prokuratora w aspekcie reakcji na zgłaszane mu „poświadczenia nieprawdy w dokumencie o znaczeniu prawnym”.

Niezależne podjęcie czynności przez prokuraturę

Niezależnie od powyższego w wyniku prowadzonej korespondencji na podstawie przekazanych dokumentów tj. sygnału o popełnieniu czynu opartym o dokładną analizę sytuacji prawnej - Prokuraturę okręgową nakazała moje przesłuchania w komendzie rejonowej policji w Otwocku.

Czynności tych dokonano w oparciu o przekazanie do organów dokumentu analitycznego związanego z oceną „pojemności składowiska Amest _ analiza problemowa” który zawiera ocenę prawną nieprawidłowego odbioru instalacji z naruszeniem procedur „prawa budowlanego” oraz wskazuje moment zmiany parametrów pojemności instalacji z wskazaniem „braku procedury oceny oddziaływania tej zmiany na środowisko”.

W treści analiz znanych prokuraturze wskazuje problemy prawne.  

Nieuzasadnione prawem przekroczenie limitu wysokości rzędnej docelowej składowiska tj. 145m n.p.m. i dążenie do wprowadzenia wyższego poziomu rzędnych kwater składowiska.

Nieprawidłowości w procedurze wydania decyzji administracyjnej nr. 105/2005 z dnia 15.04.2005r pozwolenia na użytkowanie kwatery nr 2

Zanieczyszczenia środowiska opisanego w analizie jego oddziaływania na środowisko sporządzona została w 2007 przez HANNA ZŁOTOSZEWSKA-NIEDZIAŁEK Department of Geotechnical Engineering Warsaw University of Life Sciences – SGGW

Annals of Warsaw University of Life Sciences – SGGW

Land Reclamation No 38, 2007: 49–56

(Ann. Warsaw Univ. of Life Sci. – SGGW, Land Reclam. 38, 2007)

Zmiany informacji o dopuszczalnej pojemności składowiska odpadów z 1 200 000 ton do 2016692,3 ton a następnie zmiany tego parametru na wymiar w metrach sześciennych bez żadnej uprzedniej analizy poddanej ujawnieniu, konsultacjom oraz społecznej kontroli.

Nie wykonanie zbiornika na odcieki o pojemności około 3 000 m3 zgodnie z jego konstrukcją i lokalizacją w sposób istotny dla parametrów instalacji tj. powierzchni i kubatury niecki składowiska w obrębie kwatery nr 2.

Analiza problemowa.

Opisana instalacja została zrealizowana w procesie szybkiej potrzeby zapewnienia miejsca odbioru odpadów. W momencie realizacji robót budowlanych tj. w procesie realizacji wykopu którego parametry uwidocznione są w analizie kubatury składowiska ( odtworzenie danych przez geodetę uprawnionego na rzecz gminy Otwock ).

Wykop pod nieckę całego obiektu wykonano bez niezbędnego przegłębienia koniecznego dla prawidłowej budowy żelbetowego zbiornika na odcieki zlokalizowanego według zatwierdzonego projektu budowlanego w narożniku północno-zachodnim kwatery nr 2.  

Tym samym uzyskano zmianę kubatury niecki o pojemność stanowiącą różnicę między ( nieustalonymi dokładnie ) parametrami obecnego składowiska a granicami „niezrealizowanego obiektu ).

Kubatura użytkowa zbiornika wynosić powinna 3 000 m3. Ocena zmiany kubatury powinna uwzględniać różnicę niewykonanego zagłębienia.

Lokalizacja zbiornika nie mogła zostać „zignorowana” przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z uwagi na „konieczność” opisu faktu jego niewykonania.

Z powodu braku zbiornika na odcieki w sposób oczywisty od momentu uruchomienia składowiska do momentu zobowiązania przez Wojewódzki Inspektora Ochrony Środowiska do „realizacji tego zbiornika” oraz uzyskania pozwolenia wodno-prawnego odcieki czyli zanieczyszczone wody przesączające się ze składowiska trafiać musiały do gruntu od dnia uruchomienia instalacji do dnia uruchomienia zbiorników na odcieki znajdujących się w południowo zachodniej części składowiska.

Aspekty prawne braku analiz „mas odcieków” i sposobu postępowania z nimi w tym okresie podważają opinię biegłego sądowego dr. Inż. Wojciecha Rayskiego w przedmiocie instalacji Amest Otwock.

Z uwagi na nieznajomość treści analizy wskazuje na dokument sporządzony w 2007r przez HANNA ZŁOTOSZEWSKA-NIEDZIAŁEK wskazujący na zanieczyszczenia wód gruntowych. Analiza ta powstała przed budową zbiorników. Analiza jest dostępna publicznie – sporządzona jest w języku angielskim.

O fakcie nieprawidłowości w procesie budowlanym informowany był wielokrotnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego który niejednokrotnie odmawiał wszczęcia postępowania w tej sprawie. O nieprawidłowości informowano także Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego który do chwili obecnej kierował sprawę do PINB w Otwocku lub pozostawiał sygnał bez rozpatrzenia.

Skargi kierowane do organu nie były pozytywnie rozpatrywane.

W zakresie procedur niedopełnienia obowiązków przez w/w organy wielokrotnie posługiwałem się interpretacją „zakresu obowiązków” i „zasad prowadzenia czynności z urzędu” pozyskaną od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo DPR/INN/022/754/2015 z dnia 25.06.2015 sygnowane przez GINB – Roberta Dziwińskiego.

„W orzecznictwa sądowo-administracyjnego wynika, że gdy przepis prawa materialnego nie normuje expressis verbis inicjatywy wszczęcia postępowania w danej kategorii spraw” , a przedmiotem postępowania administracyjnego jest określenie ciążących na jednostce obowiązków, ograniczenie lub cofnięcie uprawnień, to wszczęcia postępowania następuje z urzędu ( tak m.in. w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14.02.2012r, sygn. Akt. II OSK 2232/10 z dnia 12.10.2010, sygn. Akt. II OSK 1944/10, z dnia 22.09.2010, sygn. akt OSK 1904/09 )

Tym samym przepisy ustawy Prawo budowlane w sprawach określonych w: art. 48-49b, art. 51-51, art. 57 ust. 7, art.66-69 i art. 71a ustawy, ze względu na ich nakazowy charakter nie pozwalają na wszczęcie postępowania na wniosek.

Aspektem sprawy jest istotne odstępstwo od pozwolenia na budowę opisane dokładnie w przedmiocie braku spójności lokalizacji i parametrów obiektów uwidocznionych w projekcie budowlanym.

W aspekcie prawnym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Otwocku stosował niedopuszczalną według tego dokumentu praktykę stosowania art. 61a KPA odmawiając wszczęcia postępowania.

W toku licznych prób zainicjowania działania organu rozpatrzono skutecznie jedną z moich skarg dotyczących instalacji – zawiadomienie o stwierdzeniu zasadności skargi wydane przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego znak WOP.7720.182.2017.IM. z dnia 30 stycznia 2018r wskazującego na „prowadzenia przez PINB w Otwocku” opieszale postępowania w sprawie stanu technicznego kwatery nr 2 ( PINB.7145/164/2017 KI ) oraz drogi  dojazdowej PINB.7145.137.2015.KI

W ramach postępowań jakie toczyły się przedmiocie stanu technicznego składowiska wydano co najmniej jedno orzeczenia. Decyzją nr 152/2019r znak PINB 7145/35/2016.MMS.KI z dnia 17 września 2019r umorzono postępowanie w sprawie stanu technicznego obiektu budowlanego na terenie w/w składowiska odpadów.

Należy zauważyć że w ramach tego postępowania postanowieniem z dnia 24/2017r z 3 lutego 2017r nałożono na Amest Otwock sp. z.o.o obowiązek przedłożenia oceny technicznej określającej zgodność obiektu budowlanego z obowiązującymi przepisami a także projektem.

Na sporządzenie takiego dokumentu firma Amest złożyła skuteczne zażalenie. Postanowieniem Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr 769/17 z dnia 20 kwietnia 2017r uchylił w całości zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Do czasu zarzutów wytoczonych mi przez firmę Amest nie były mi znane materialno-prawne uzasadnienia tego postanowienia niemniej brak analizy zgodności realizacji obiektu z projektem budowlanym stanowi aspekt prawny sprawy. Analizy takiej w mojej ocenie nigdy nie sporządzono. Nie posiadam wiedzy aby analiza taka była wykonana i wskazała na dopuszczalność istnienia w tym samym miejscu dwóch obiektów ( projektowanego i nie wykonanego zbiornika na odcieki o powierzchni 0,28 ha i pojemności 3000 m3 ) oraz wpływu tej zmiany na pojemność składowiska oraz prawidłowość przeprowadzenia procesu budowlanego.

W decyzją nr 152/2019r znak PINB 7145/35/2016.MMS.KI z dnia 17 września 2019r zwarto następujące wpisy

1 ) okazano dziennik budowy w ostatnim wpisem z dnia 20 czerwca 2016r

2 ) ustalono istnienie protokołu z przeglądów okresowych 5 letnich wskazującego na istnienie 3 zbiorników na odcieki

Zbiorniki opisano następująco

• Zbiornik nr 1 pełni funkcję p.poż. objętość 1500 m3

• Zbiornik nr 2 objętość 600 m3 – został uszczelniony w 2014r

• Zbiornik nr 3 objętość 900 m3 – został uszczelniony w listopadzie 2015r

Powyższe oznacza że w zastępstwie jednego zbiornika na odcieki o konstrukcji żelbetowej wykonano zastępczo dwa zbiorniki uszczelnione ( konstrukcja odmienna od projektowej ) które pojawiły się na instalacji wiele lat po rozpoczęciu jej użytkowania.

W ramach tego postępowania w dniu 13 czerwca 2019r inwestor przedłożył ocenę techniczną składowiska odpadów zlokalizowaną na terenie działek ew. nr. 1,2,3,4,5,6/1,6/2,6/3,7,8,9,10,11 obr. 198 położonej w miejscowości Otwock-Świerk.

W ramach tego opracowania osoby:

- dr. Inż. Andrzej Pawłowski – uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami                         Nr 395/91/UW i nr ewidencyjny przynależności do izby DOŚ/BO/0015/01

- mgr. Inż. Andrzej Olas – uprawnienia przy projektowaniu i kierowaniu robotami budowlanymi nr  UAN-8386/25/88 i nr ewidencyjny przynależności do izby DOŚ/BO/2831/01

- mgr. Inż. Bartłomiej Kumor – uprawnienia w budowlane w zakresie projektowania sieci, instalacji i urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych nr 305/DOŚ/13 – nr ewidencji DOŚ/IS/0056/14

- mgr. Jacek Sowa – uprawnienia w zakresie ustalania warunków geologiczno-inżynierskich z wyłączeniem wyrobisk górniczych i obiektów budownictwa wodnego nr VII-1247

- mgr. Marcin Olearnik kwalifikacje w zakresie składowania odpadów nr ew. 2/2005

- dr. Sławomir Chybiński – doktor nauk o ziemi dyscyplinie geograficznej ( rozprawa – Określanie elementów bilansu wodnego wysypisk odpadów komunalnych na podstawie wybranych przykładów ).

Oraz ocenę techniczną składowiska odpadów zlokalizowanego w miejscowości Otwock-Świerk w zakresie stany technicznego instalacji odgazowania wraz z urządzeniami oraz określenie powstałej energii. Pkt 3 postanowienia nr 87/2018 z dnia 09.07.2018r w Otwocku

Z przedłożonych dokumentów wynika

„nie stwierdzono przekroczenia maksymalnej rzędnej składowania”.

„jednocześnie należy stwierdzić, iż lokalizacja zbiorników na odcieki jest ina niż w zatwierdzonym projekcie budowlanym”.

Takie słowa stanowią wprost wskazówkę dla inspektora o „zmianie położenia obiektu” względem zatwierdzonego projektu budowlanego która w myśl przepisów prawa stanowi odstępstwo istotne

Odnosząc się do treści w/w dokumentu nigdy nie analizowanego prawnie przez biegłego z ramienia prokuratury - ma on znaczenie prawne dla określenia odpowiedzialności z tytułu przeprowadzenia kontroli obiektu oraz procedury jego odbioru a także czynności dokonanych przez organ w roku 2019 czyli umorzenia sprawy.

Odpowiedzialność pierwotna za czyn ograniczona jest określoną datą - czynności kontrolne w zakresie kwatery nr 2 wykonano w dniu 14.04.2005r tj. w chwili gdy obowiązywała już nowelizacja prawa klasyfikująca przedmiot odstępstwa istotnego.

https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20040930888

Akt ten obowiązywał  już od dnia 31.05.2004r. i zobowiązywał inspektora do odkreślonego postepowania w sprawie odstępstw istotnych.

„5. Nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy:

• zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu;

( lokalizacja iterowanego w pozwoleniu obiektu jakim jest zbiornik na odcieki ingeruje w zakres objęty zagospodarowaniem terenu – istnieje konieczność wpisania gdzie zbiornik jest zlokalizowany )

• charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości, liczby kondygnacji i elewacji;

Z jednego zbiornika o pojemności 3000 m3 wytworzono trzy z czego tylko dwa są faktycznie przeznaczone do odbioru odcieków a trzeci jest lub był zbiornikiem p.poż.  Osobiście nie wyobrażam sobie sytuacji w której woda z odcieków stosowana jest do celów przeciwpożarowych.

W tym czasie dopuszczalna była tzw. Uprzednia opinia projektanta sporządzona na potrzeby złożonej dokumentacji budowalnej – ale ta z uwagi na kwalifikację nie była dla inspektora wiążąca. Wiążąca była natomiast dla niego wykładnia art. 36a, 50 i  83 ustawy Prawo budowlane.

Poświadczenie nieprawdy dokonane przez kierownika budowy w oświadczeniu związanym z odbiorem kwatery, protokołem kontroli o raz decyzją wydaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Otwocku stanowią prawny aspekt dopuszczenia do użytkowania kwatery nr 1 bez „wykonania przegłębienia pod zbiornik na odcieki”.

Według słów zawartych w decyzji pozwolenia na użytkowanie  ( inwestor wykonał roboty budowlane przy budowie kwatery nr 2 w/w składowiska odpadów komunalnych bez istotnego odstępstwa od warunków pozwolenia na budowę ) należy zwrócić uwagę że słowa te mogą mieć aspekt "poświadczenia nieprawdy" w sytuacji gdy izolacja niecki i obwałowanie niecki kwatery nr 2 faktycznie powiększyły ją i zmieniła ona wymiar zarówno liniowy jak i powierzchniowy.

Niestety z uwagi na opisaną sytuację nikt – podkreślam nikt nie uwzględnił czynników związanych z ochroną środowiska czyli „brakiem” oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowej instalacji oraz istotnymi zmianami zagospodarowania terenu w tym budowy dodatkowych obiektów które mają wpływ na treść chociażby projektu zagospodarowania terenu zatwierdzonego w ramach pierwotnego pozwolenia na budowę.

W ramach pozyskanych informacji o braku postępowań o zmianę pozwolenia na budowę które wiązałyby się z koniecznością sporządzenia nowej oceny oddziaływania instalacji na środowisko z powodu niewykonania żadnej współczesnej analizy ani zmiany sposobu użytkowania instalacji.

Pismo wydziału Organizacyjnego i Spraw Społecznych znak S.OS.III.1431.48.2016 z dnia 25.04.2016r świadczące o nie prowadzeniu żadnego postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu zamiennego wobec decyzji nr 7/P/91 wydanej z upoważnienia kierownika Urzędu Rejonowego w Otwocku z dnia 24 kwietnia 1997r znak R/Ot/N/7351/401/96-97 ani żadne postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania lub rozbudowy składowiska odpadów w Otwocku.

Dostrzegając fakt braku analizy prawnej istotnych odstępstw, procesu w jakim z powodu naruszenia praw dopuszczono bez analizy skutków do wskazania rzędnej składowiska na poziomie określonym na 157,2 m.n.pm. oraz połączonej z dwoma odrębnymi czynami „zwiększeniem jego pojemności”.

Możliwe że biegły nie zapoznał się z projektem  budowlanym oraz zawartą w nim oceny rozwiązań technicznych z zakresu budowy wysypiska odpadów komunalnych, ale posługiwał się innymi dokumentami służącymi do oceny

Aktu takiej rzekomej zgody na zmianę rzędnej dokonał bezpodstawnie postawiony stanem faktycznym czyli jakoby pod ścianą Wojewoda Mazowiecki a dokładniej działająca z upoważnienia wojewody zastępca p.o Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Edyta Tuźnik-Kosno która w decyzji z znak WŚR-V-6621/1/2005r z dnia 07.03.2005r udzieliła zgody na zamknięcie wydzielonej części kwatery nr 1 ( podkwatery 1A )

I określiła tzw. techniczny sposób zamknięcia kwatery poprzez ukształtowanie wierzchowiny kwatery nr 1 składowiska do rzędnej docelowej 157,2 m skarpy południowej.

Słowami tymi wprowadzono w błąd innych odbiorców wszelkich pozwoleń prawnych według których rzędna docelowa składowiska to 157,2 m co stoi w sprzeczności z zapisem warunków zabudowy pkr. 2.2.5 - decyzją lokalizacyjną składowiska została przeprowadzona w toku postępowania A.7332b/209/96-97 i zakończona wydaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr. 092/97 z dnia 07.04.1997

oraz ustaleniami tzw. założenia podstawowe składowiska opisane na stronie oceny rozwiązań technicznych z zakresu budowy wysypiska odpadów komunalnych dla m. Otwock-Świerk zamówionej przez Sater Polska a sporządzonej przez dr. Józefa Pleczyńskiego nr upr. 050577 wydanej w listopadzie 1996r. wskazują korelacje pomiędzy miąższością opadów rzędu 10 do 15m, powierzchnią kwater 4 razy po 3,0 ha a skalą oddziaływania obiektu na około 300 m. Na stronie 14 w/w dokumentu podano „rzędne docelowe projektowane składowiska na poziomie 140 m n.p.m do 145 m n.p.m..

W drugim aspekcie prawnym – nikt z biegłych nie zbadał relacji kubatury składowiska tj. warunków dla których miąższość odpadów sięga 25,2 m zamiast wymaganych 10-15m.

Słowa „nie przekroczono maksymalnej rzędnej składowania” wynikają wprost z takiego przedstawienia dokumentów lub danych aby osoba podająca tą konkluzję została uprzednio wprowadzony w błąd lub świadoma sprzeczności „dokonała takiego wpisu” narażając się na odpowiedzialność karną.

Decyzja stwierdza nieznaczne różnice pomiędzy projektem a stanem faktycznym w zakresie pojemności instalacji. Pomiaru dokonano na podstawie inwentaryzacji geodezyjnej w skali 1:1000 nie wykluczając błędów. Pomiar taki nie może być uznany za prawidłowy w świetle istnienia pomiarów dokładnych w ramach których określono parametry składowiska jako wynoszące 6,0 ha, według projektu wymagane było 6,16 ha w według pisma z dnia 19 lutego 2021 znak WOR.1431.128.2021 ad. 1 kwatera nr 1 i 2 ma łącznie 55900 m2.

Wartość różnicy 61600 i 55900 wynosi 5700 m2 i stanowi ponad 9,2 % powierzchni. W myśl obowiązujących przepisów prawa budowlanego – art. 36a pkt. 5 różnica ta jest istotna

5. Istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie:

2 ) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego dotyczących: a) powierzchni zabudowy w zakresie przekraczającym 5%,

Przyjmując powyższe zmianie liniowej ulec musiały wartości liniowe obiektu, powierzchnia i kubatura w stopniu zobowiązującym do ich „prawidłowego podania” w pozwoleniu na użytkowanie a w przypadku wpływu na kubaturę również w innych dokumentach.

Prawie 10 % różnica w powierzchni ma znaczący wpływ na pojemność niecki i możliwą do uzyskania kubaturę skarpy odpadów.

Pominięcie braku tzw. analizy parametrów obiektu przez specjalistę z zakresu geodezji zarówno inwestor jaki i powiatowy inspektorat nadzoru budowlanego ukryli istotną nieprawidłowość. Różnica cząstkowa ma być w ocenie inspektoratu zniwelowana w toku dalszych zmian parametrów liniowych obiektu co wydaje się być prawnie niedopuszczalnym odstępstwem względem art. 36a ustawy Prawo budowlane w tym art. 36a pkt 6. „Nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego, lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę oraz ponownego zgłoszenia.”

Obecnie w ramach obowiązkowych załączników do dokumentacji służącej procedurze udzielenia pozwolenia na użytkowanie wymagana jest „dokumentacja geodezyjna”.

Art. 57. 1. Do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć:

5 ) dokumentację geodezyjną, zawierającą wyniki geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, w tym mapę, o której mowa w art. 2 pkt 7b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne, oraz informację o zgodności usytuowania obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu lub odstępstwach od tego projektu sporządzone przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii;

Wszelkie działania inwestora w tym przedkładanie niepełnych ocen technicznych lub niedokładnych pomiarów miało i ma go zabezpieczyć przed obowiązkami wynikającymi z art. 36b ust. 1 ustawy Prawo budowalne.

Art. 36b. 1. Wprowadzanie zmian w projekcie technicznym dotyczących rozwiązań, które podlegały uzgodnieniom, wymaga ponownego uzyskania tych uzgodnień.

Inwestycja nie posiada obecnie żadnej współczesnej oceny oddziaływania na środowisko uwzględniającej opisane parametry, osiągnięte rzędne i uzyskaną kubaturę. Informacje tą pozyskałem w ramach informacji publicznej  - pismo z dnia 19 lutego 2021 znak WOR.1431.128.2021 wydane przez Prezydenta Miasta Otwocka.

Konkludując – wszystkie uzyskane decyzje opierają się o fałszywe rozszerzenie prawa stosowania rzędnej docelowej na poziomie 157,2 m n.p.m oraz nieokreślonej kubaturze faktycznej.

Uzyskiwane decyzje w tym decyzje zintegrowane bazują bowiem na bezprawnym osiągnięciu tezy o istnieniu rzędnej całej instalacji – uprawniającej do składowania odpadów do poziomu 157,2 m n.p.m – tj wartości podanej w zgodzie tylko na potrzeby zamknięcie kwatery nr1 tj. decyzji z znak WŚR-V-6621/1/2005r z dnia 07.03.2005r

Podane wartości rzędnej składowania nie oparte w żadnej analizie poprowadziło do wydania przez Marszałka Województwa Mazowieckiego Adama Struzika decyzji Nr 51/10/PŚ/PŚ.Z znak PŚ.V/WŚ/7600-159/08 z dnia 11 czerwca 2010r w której wpisał „docelową rzędną składowania kwatery nr 2 – 157,2 m n.p.m wbrew treści warunków zabudowy i wbrew brakowi niezbędnych analiz koniecznych do „wyrażenia zgody” na tak znaczący wzrost kubatury.

Tak wiec przekroczenie uprawnień do określenia tej nowej rzędnej powodującej zmianę parametrów składowania odpadów z 10-15 m na 25,2 m rodzi zasadność „skierowania zarzutu” w którym decyzja ta nigdy nie podała rzędnej docelowej całej instalacji.

Wartość uprawniająca na zwiększenie pojemności instalacji nie została nigdy skonsultowana z samorządem terytorialnym a od decyzji w/w nie odwołał się Prezydent Miasta.

W tym czasie treść planu miejscowego ograniczającego formę zabudowy obszaru składowiska składała się z zaledwie trzech zdań. Nie regulując praktycznie niczego.

Zmiana miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Otwocka i zatwierdzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego na wschód od osiedla Jabłonna po obu stronach drogi w Świerku do granic miasta Otwocka. Mazow.2002.79.1635 uchw. 1999.12.21

Ustalenia dla terenu oznaczonego symbolem WS

§ 21. 1. Teren oznaczony symbolem WS przeznacza się na składowisko odpadów komunalnych.

2. Od granic terenu składowiska wyznacza się strefę ochrony sanitarnej o szerokości 500m.

3. W strefie ochrony sanitarnej, na terenach rolnych, wyklucza się lokalizację zabudowy mieszkaniowej, obiektów służących produkcji żywności lub celom hodowlanym.

Za poprawność takich zapisów w opisanym czasie odpowiadała aż do momentu skazania - naczelnik wydziału planowania w gminie Otwock Pani Anna Gut. Osoba  skazana przez sąd prawomocnym wyrokiem za poświadczenie nieprawdy w dokumencie o znaczeniu prawnym.

Niedopełniając obowiązków służbowych poddania ocenie prawidłowości sporządzonych aktów miejscowych tolerowała i akceptowała stan zapisów w/w planu miejscowego nie ograniczającego w żaden sposób parametrów składowiska.

Obecne decyzji zintegrowane którymi dysponuje inwestor nie podają wartości rzędnej docelowej w osi składowiska choć w myśl obowiązujących interpretacji tam powinna być ona „określona” w osi obiektu a nie osi kwatery bocznej.

Decyzja powinna również określać precyzyjnie kubaturę dopuszczalną danej kwatery – żadna z obecnych decyzji zintegrowanych wydanych dla Amest Otwock nie posiada wskazania tej wartości.

Kierując w dniu 31 maja 2022r maila do Prezydenta Miasta Otwocka zadałem pytanie o kubaturę łączną odpadów jakie mogą zostać zdeponowane w kwaterach nr 1 i 2 łącznie w związku z regulacjami prawnymi art. 148 ust. 1 pkt. 3 ustawy o odpadach.

Pytanie do miało na celu ustalenie czy procedura częściowego zamknięcia kwatery zostanie na wzór procedury z kwaterą nr 1 powtórzone.

Tytuł maila – „W sprawie zamknięcia kwatery nr 2 składowiska Amest Otwock”

„Szanowny Panie Prezydencie

Z uwagi na udział majątkowy gminy Otwock w spółce Amest Otwock proszę o podanie jaka pojemność kwatery nr 2 lub jaka sumaryczna pojemność kwater nr 1 i 2 stanowi podstawę do zamknięcia procesu przyjmowania odpadów w obszarze w/w części składowiska.

Wartość proszę podać w metrach sześciennych.

Odpowiedź - "nie wiem" lub "nie posiadam takich danych" nie wchodzi w rachubę.

Pytanie wiąże się wprost z normą art. 129 ust. 4 pkt. 6 ustawy o odpadach.

Instrukcja prowadzenia składowiska odpadów obejmuje fazę eksploatacyjną oraz fazę poeksploatacyjną i zawiera:

6) docelową rzędną (maksymalną wysokość składowania) i pojemność składowiska odpadów;

W związku z art. 148 ust. 1 pkt. 3 ustawy o odpadach.

W przypadku gdy zarządzający składowiskiem odpadów nie wystąpił z wnioskiem o wyrażenie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, a zachodzą następujące okoliczności:

3) pojemność składowiska odpadów, określona w zatwierdzonej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, została zapełniona

- właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, sporządza ekspertyzę dotyczącą zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

Przypominam że wybudowana jest obecnie tylko kwatera nr 1 ( zamknięta ) i kwatera nr 2 - aktywnie użytkowana.”

Dostrzegając fakt różnic w parametrach, prawnych dróg uniknięcia ustalenia stanów faktycznych, prawnych i skutków wieloletniego przekroczenia pojemności składowiska na poziomie kwatery nr 1 oraz kontynuowanie działalności poprzez deponowanie ilości zwiększonych o około 68-75 % bez stosownych analiz, pozwoleń i procedur administracyjnych dopatruje się udziału wielu osób w ukryciu konsekwencji prawnych czterech czynów. Jednocześnie powierzchnia która jest przygotowana do składowania może być mniejsza od projektowanej.

1 ) Podania nieprawidłowej powierzchni kwatery w pozwoleniu na użytkowanie

2 ) Wieloletniego przekraczania granicznych wartości deponowania odpadów powyżej poziomu 10-15m która nastąpiło najprawdopodobniej już około 2003r.

3 ) Akceptacji i tolerowania prowadzenia procesu inwestycyjnego pomimo istotnego odstępstwa

4 ) Dążeniu do akceptacji nieprawdziwych danych o dopuszczalnej kubaturze składowania odpadów

Wszystkie te czyny związane są z niedopełnianiem do dnia obecnego obowiązków przez inspektorów nadzoru budowlanego dwóch szczebli – powiatowych i wojewódzkich którzy mając jasne przesłanki do określenia tzw. istotnego odstępstwa mającego znaczenie dla parametrów przestrzennych tj. kubatury niecki oraz powierzchni przygotowanej do składowania nie podjęli żadnych czynności w przedmiocie tego naruszenia z urzędu.

W świetle nieprawidłowości przy odbiorze do użytkowania składowiska procedurze naprawcza wymaga od organu II instancji wydania postanowienia w przedmiocie wzruszenia procesu odbioru do użytkowania obiektu.

Pomimo pozyskania tej informacji przez WINB – poprzez kruczki prawne pozostawił on „informacje” o nieprawidłowości nie nadając jej biegu tj. czynności nadzorczych wobec organu I instancji przez co naruszono szereg regulacji proceduralnych.

Z uwagi na nieprawidłowe odebranie obiektu do użytkowania nie przeprowadzono oceny skali nieprawidłowości i jej znaczenia prawnego ( parametry przestrzenne części obiektu zawsze mają znaczenie prawne ). W chwili obecnej toczy się postępowanie skargowe przez GUNB w przedmiocie bezczynności organu  i niedopełnienia obowiązków służbowych – sygnatura DSW.051.411.2022.AKR

„Kwestionuje Pan działania Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w związku z pismami z 22 czerwca 2022 r., znak: WOP.7641.186.2022.AKA/MN. Zarzuca Pan Mazowieckiemu WINB „nie wypełnienie obowiązku urzędniczego” oraz „rozpatrzenie skargi” wbrew regulacji prawnej należytego uzasadnienia w odniesieniu się do art. 53a Ustawy prawo budowlane”

Argumentacja prawna wzruszenia procesu.

Art. 147. Wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony.

Opisany aspekt wznowienia postępowania to „poświadczenie nieprawdy” oraz „czyn zabroniony osoby która udzieliła pozwolenia”.

Art. 150. § 1. Organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. § 2. Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu wymienionego w § 1, o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia, który równocześnie wyznacza organ właściwy w sprawach wymienionych w art. 149 § 2.

Jako obywatel nie jestem w stanie aby od bez mała 5 lat urząd przeprowadził proste zestawienie a obowiązek przeprowadzenia tej procedury obowiązuje do 30 lat od momentu zaistnienia zdarzenia.

Czynności mają charakter prosty i tak naprawdę nie wymagają wiedzy specjalistycznej i dokładnych pomiarów celem „inicjacji wzruszenia postępowania”.

„Wydział merytoryczny pozyskuje akta pozwolenia na użytkowanie, projekt i bada opisaną procedurę.

zwykłe porównanie mapy inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej ( obowiązkowa ) i "projektu" wskazują jasno nieprawidłowość.

Bada się parametry obiektu od powierzchni do kubatury niecki ( dane geodezyjne wykopu istnieją )

Sprawa wymaga opinii biegłych. Szczególnie geodety.”

Z uwagi na kierowane zarzuty wobec nieznanej mi liczbie osób prowadzących postępowanie tak aby uniknąć odpowiedzialności za dopuszczenie do użytkowania instalacji o wymiarach posiadających „według szacunków” – 10 % różnicy względem projektu, nieprawidłowo zatwierdzoną rzędną maksymalną składowania ocenioną „w złym miejscu” obiektu, tolerowanie zmiany skokowej pojemności składowiska w „megagramach Mg czyli tonach” pozostaje zapytać kto poświadczył nieprawdę a kogo wprowadzono w błąd. Kto nie dopełnił obowiązków a kto je przekroczył.

Wskazać należy w szczególności inspektorów PINB, WINB oraz Marszałka Województwa Mazowieckiego jako odpowiedzialnych wprost za zaistniałą sytuację.

Z pewnością w sprawie „poświadczenia nieprawdy” nie można odmówić obywatelowi wszczęcia postępowania. Mówi o tym doktryna prawa.

W doktrynie prawa przyjmuje się że poświadczenie nieprawdy jest przestępstwem które z uwagi na swój charakter jest ścigane z urzędu, co oznacza, że organ powołany do ścigania przestępstw (Policja, prokurator) jest zobowiązany do wszczęcia i prowadzenia postępowania przygotowawczego, a oskarżyciel publiczny (prokurator) do wniesienia i popierania aktu oskarżenia.

W przestępstwach poświadczenia nieprawdy (art. 271 § 1 KK) nie powinno się uznawać za pokrzywdzoną konkretną osobę fizyczną lub prawną. Przyjmuje się bowiem, że przestępstwo poświadczenia nieprawdy jest skierowane przeciwko dokumentom, a więc przedmiotem ochrony jest tu pewność obrotu oparta na publicznym zaufaniu do dokumentów i domniemaniu prawdziwości pism mających taki charakter.

Relacja pomiędzy zarzutem dotyczącym art. 231 § 1 KK w stosunku do opisanego procederu zmiany parametrów instalacji bez odpowiednich analiz oddziaływania.

W swoich orzeczeniach sąd rejonowy wskazywał na taką potrzebę oceny możliwości oddziaływania, ryzyka odziaływania, wprowadzenia ryzyka wystąpienia wpływu instalacji na zdrowie i życie ludzie

W czytelny sposób wyrażono to w postanowieniu II Kp 284/19 z dnia 22 czerwca 2020r wskazujące na obowiązek „zbadania związku przyczynowo-skutkowego”.

Związkiem takim może być „wzrost parametrów użytkowych instalacji”.

Argumentacja prawna dotycząca braku oceny czy instalacje Amest Otwock oraz Lekaro mają stosowne decyzję ocen odziaływania na środowisko dla uzyskanych faktycznie parametrów nigdy nie została w ten sposób „rozpatrzona” przez Prokuratora.

Wymiar wartości parametrów wysokości i kubatury składowiska ma istotny wpływ na obszar w którym mogą zamieszkiwać ludzie. W przypadku analizy wskazującej objęcie ich „ ryzykiem” oddziaływania fakt zgłaszania przez nich takiego zjawiska oznaczałby „relację przyczyny i skutku” naruszenia prawa.

Argumentacje taką zawarłem w zażaleniu skierowanym do Prokuratury Regionalnej pismem z dnia 22.12.2020r stanowiącej zażalenia na postanowienie o umorzeniu śledztwa – sygnatura PO II DS.137.2020.

Argumentacja dotycząca poświadczenia nieprawdy wiąże się pośrednio i bezpośrednio z „wnioskami” firmy Amest do różnych instytucji w których podają one parametry niezgodne z stanem faktycznym, dokumentacją budowlaną i pozwoleniem na budowę w tym prawo do składowania do rzędnej 157,2 m ( tj. warstwy 25,2 m odpadów ).

Szczególnym przypadkiem takiego ewidencjonowania są oświadczenia o ilości deponowanych odpadów kierowanych corocznie do WIOŚ w latach 2006, 2009, 2011, 2011 według opisanego dowodu źródłowego. Wiedza o nieprawidłowościach inwestycyjnych jest znana firmę Amest od lat gdyż monitorowali moje wpisy kilka lat celem skierowania wobec mnie pozwu cywilnego.

W sposób oczywisty wskazanie winnego poświadczenia nieprawdy nie jest łatwo. Istotne jest bowiem to kto przedmiotowe wnioski składa oraz kto je rozpatruje. Kto przedkłada analizy które „pomijają” pewne wartości oraz kto nie reaguje na oczywiste stwierdzenia wymagające reakcji organu.

W ramach analogicznej argumentacji prawnej dotyczącej firmy Lekaro

                W toku postępowania prowadzonego przez prokuratora Ryszarda Pęgala zabrakło oceny faktycznej procesu lokalizacji oraz procesu budowy i rozbudowy oraz samowolnej zmiany sposobu użytkowania nieruchomości przeznaczonych i nie przeznaczonych pod składowanie odpadów.

                Zaczynając od podstaw - nie przeprowadzono żadnej analizy procesu powstania instalacji tj uzyskania oceny oddziaływania na środowisko, zmiany sposobu użytkowania hali w której rozpoczęto pierwsze procesy segregacji. Nie oceniono skali terenu przygotowanego do składowania odpadów w tym odpadów zielonych oraz grup odpadów do których firma nie miała uprawnień np. z powodu wydania zgody na ich zbieranie przez Starostę Otwockiego a nie Marszałka Województwa Mazowieckiego.

                Proces rozbudowy instalacji o tzw. kompostery nie został przez prokuratora w żaden sposób oceniony. Prokurator nie zbadał procedury udzielenia pozwolenia na budowę komposterów, potrzebę wydania przed tym procesem oceny oddziaływania takiej instalacji na środowisko.

                Projektantem lokalizacji komposterów był Jan Biedrzycki, który pomimo braku doświadczenia i „uprawnień” do tego rodzaju obiektów sygnował projekt ( Decyzja 631P/2015 ) SAB.6740.678.2015.PT. Osoba projektanta jest mi znana z mojej pracy w organach Nadzoru Budowlanego w Otwocku jako osoby zdolnej do „poświadczenia nieprawdy” oraz posiadająca uprawnienia które nie wskazują na „upoważnienie do projektowania takich obiektów”.

                Nie przeprowadzono analizy czy lokalizacja inwestycji na torze przebiegu sieci gazowej i pod siecią wysokiego napięcia uzgodniona była z odpowiednimi właścicielami tych sieci.

                Nie określono w żaden sposób jakie ilości odpadów były stabilizowane w komposterach w opisanych okresach „oddziaływania” instalacji oraz czy istniały „zapasy” odpadów do przetworzenia w postaci hałd zlokalizowanych na obszarach do tego nie przygotowanych.

                Osobiście w związku z protestami społecznymi uczestniczyłem w rozmowie z Starostą Otwockim, który zobowiązał się wobec strony społecznej do wydania niezbędnego wezwania wobec firmy Lekaro do „zabezpieczenia terenu składowania” poprzez jego dostosowanie do celu użytkowania.

Wielokrotnie w ramach inspekcji stwierdzano deponowanie odpadów na terenach do tego nie przygotowanych co oznacza „zmiany rozmiarów” obszaru który wymagałby oceny oddziaływania na środowisko. Dla działek z takimi odpadami - sąsiadujących z zakładem nigdy nie przeprowadzono oceny oddziaływania na środowisko.

I jak to sąd zauważył w swoich orzeczeniach – tempo w jakim sortowni udzielono pozytywnej opinii na „gigantyczny wzrost mocy” rodzi pytanie czy dla tych wartości istnieje jakakolwiek analiza oddziaływania na środowisko

„Na koniec pokazujemy w jakim ekspresowym tempie, Lekaro otrzymało decyzje na przyjęcie odpadów dopuszczonych do wytworzenia w ilości ponad 1 mln ton rocznie (patrz też - załączniki).

1. 13.09.2011 PPHU Lekaro składa wniosek do starosty (wówczas Bogumiła Więckowska) o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem zezwolenia na odzysk itd.

2. 15.09.2011 starosta (z up. starosty Janusz Budny) występuje do wójta Wiązowny o opinię w ww. sprawie.

3. 16.09.2011 wójt gminy Wiązowna (Anna Bętkowska) pozytywnie opiniuje wniosek firmy dotyczący ww. pozwolenia.

4. 17-18.09.2011 to sobota i niedziela

5. 20.09.2011 z up. starosty Janusz Budny wydaje decyzję nr 597/2011 zgodnie z wnioskiem na wytwarzanie odpadów powstających w wyniku prowadzonej działalności z uwzględnieniem odzysku, zbierania i transportu odpadów.

Czy możliwe jest rzetelne wydanie decyzji urzędowej w tak skomplikowanej sprawie w 5 dni roboczych?

Ile musi czekać normalny mieszkaniec na wydanie decyzji administracyjnej i to w mniej skomplikowanej sprawie? To prześledzimy w kolejnych wydaniach iOtwock.

Kazimiera Zalewska

źródło - https://iotwock.info/artykul/decyzja-na-ponad-jeden/100798

I tu rodzi się pytanie czy wydając te decyzji osoby posiadały decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla opisanych wartości 1 mln ton rocznie. Wytwarzanie odpadów wiąże się wprost z oddziaływaniem a różnica pomiędzy wartościami jest znaczna i wynosi 1 mln ton.

„Art. 86. Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko

Związanie decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organy:

1)wydające decyzje określające warunki korzystania ze środowiska w zakresie, w jakim ma być uwzględniona przy wydawaniu tych decyzji;

2)wydające decyzje, o których mowa w art. 72 tryb wydania decyzji o o środowiskowych uwarunkowaniach ust. 1;

3)przyjmujące zgłoszenia, o których mowa w art. 72 tryb wydania decyzji o o środowiskowych uwarunkowaniach ust. 1a.”

 Jeśli decyzji na określone wartości nie ma to tak jak to stwierdza prokurator brak jest podstaw stwierdzenia przekroczenia uprzednio ustalonych wartości.

O ile w przypadku liczby gospodarowanych odpadów zachodzi problem nie uiszczenia lub uiszczenia opłaty dodatkowej za tzw. przekroczenia ilości przyjętych odpadów nikt nie mówi jaki wpływ ten wzrost będzie miał na mieszkańców lub środowisko ponieważ nie ma analiz które to opisują.

W związku z ich brakiem można było sporządzić tzw. przegląd środowiska ale Marszałek Województwa Mazowieckiego odmówił jego nakazania z powodu „braku norm” do oceny „przekroczonych parametrów” odorowych.

Żaden biegły powołany przez Prokuraturę nie przeprowadził analizy obrazującej różnicę wpływów wartości oddziaływania pomiędzy parametrami na które instalacje budowano a faktycznym ich obciążeniem potokami odpadów. Nikt nie wie ile osób choruje w okolicy, na co oraz ile osób które mieszkały w obszarze oddziaływania zmarło np. na choroby onkologiczne.

Pominięto zagrożenia zanieczyszczenia gleby niedostosowanej do składowaniem na niej odpadów. Nie oceniono „teoretycznego zakresu oddziaływania” zarejestrowanych przez WIOŚ i NIK mas odpadów czyli terenów z których to oddziaływanie następowało.  

Nikt nie przeprowadził również korelacji czasowej pomiędzy rejestrami odpadów a dniami zgłoszeń uciążliwości np. rejestrem zgłoszeń w WIOŚ.

Oznacza to że nikt nie chciał doprowadzić do jakiejkolwiek „analizy przyczynowo- skutkowej” która mogłaby wykazać jaki transport lub jaka wartość odpadów mogła wpłynąć na okresowe zwiększenie uciążliwości instalacji w stopniu zmuszającym ludzi do zgłoszenia uciążliwości.

A uciążliwością było nawet występowanie wymiotów u dzieci idących do szkoły ( istnieją i takie nagrania w których mieszkańcy składają oświadczenia publicznie )

Nagrania takie z pewnością nie zostały potraktowane jako materiał dowodowy.

Do dnia dzisiejszego nie ma również żadnych wyników statystyki stanu zdrowia mieszkańców okolicznych miejscowości choć raport o stanie zdrowia mieszkańców powiatu Otwockiego został raz wytworzony i mógłby stanowić „źródło danych porównawczych” o wystarczającej dokładności tj z podziałem na poszczególne jednostki chorobowe.

Mając na uwadze powyższe zaistnieć może sytuacja w której przekroczenie uprawnień może wiązać się zarówno z wydaniem pozwolenia na budowę komposterów, ich odbioru lub braku oceny oddziaływania na środowisko lub treści takiej decyzji wydanej dla firmy Lekaro ( dokument w ramach informacji publicznej praktycznie nie do zdobycia ).

Dane osób które mogły przekroczyć uprawnienia:

Mirosław Pszonka – nie postawiono mu zarzutów pomimo przyznania się go do błędu w sposobie wydania decyzji dla firmy Lekaro. Wszyscy powiązani funkcjonalnie z ekspresowym tempem wydania zgody na zwiększenie mocy przetwórczych sortowni Lekaro.

Jak również osoby uczestniczące w wydaniu pozwolenia na zwiększenie ilości przetwarzanych odpadów o 1 mln ton rocznie.

Liczba osób które podjęły decyzję pomimo braku analiz na wpływ zwiększenia mocy instalacji również wymaga od organu ustalenia odpowiedzialności personalnej za poszczególne czyny oraz wpływ przekroczenia wartości które zostały określone w wyniku ich działania.

Ostatnio skala oddziaływań zmusiła radnych gminy do uznania zakładu jako winnego emisji.

„Rada Gminy Wiązowna 29 września br. przyjęła stanowisko, w którym "stając w obronie poszkodowanych i zdesperowanych mieszkańców, stanowczo wzywa Firmę P.P.H.U. LEKARO do niezwłocznego podjęcia natychmiastowych działań, w celu wyeliminowania uciążliwości" odorowych.”

Uwagę w sprawie tempa wydawania takich decyzji jako „wymagających zbadania” wyraził ustnie w trakcie rozprawy II Kp 429/16 - sędzia Konrad Bronowski dokonując wysłuchania moich argumentów.

Fakt, że sędzia sam podkreślił właśnie to ekspresowe tempo wydawania niezbędnych pozwoleń rodzi pytanie – czy ich sposób wydania miał wpływ na startowanie firmy w poszczególnych przetargach o odbiór odpadów, skalę okresowych przekroczeń, korelację między masami deponowanymi na terenie nieprzeznaczonym pod składowanie a „zgłoszeniami”.

Relacji między potokami odpadów, charakterem odpadów, ich akumulacją i „zgłoszeniami” ze strony obywateli nigdy nie dokonano. Żadna analiza nie przeprowadziła tego zestawienia.

W związku z powyższym prokurator nie mógł nigdy jednoznacznie wykazać braku przekroczenia uprawnień czy poświadczeń nieprawdy w przypadku procesu budowy i eksploatacji instalacji z powodu oczywistego.

Do obu spraw nigdy nie powołano biegłego z zakresu budownictwa celem sporządzenia oceny relacji wymogów inwestycyjnych poprzedzających procesy budowy, rozbudowy, przebudowy czy zmiany sposobu użytkowania obu instalacji.

W związku z powyższym wniosek prokuratora o braku czynów poprzedzających samo oddziaływanie i umożliwiającym funkcjonowanie instalacji pomimo przekroczeń warunków użytkowania.

Aspekt prawny wiąże się niestety z funkcjonariuszami publicznymi silnie z sobą powiązanymi i nigdy nie pociągniętymi do odpowiedzialności za „brak ocen oddziaływania” instalacji przy jednoczesnym tolerowaniu wymiaru potoków odpadów które mogą powodować lokalnie ryzyko utraty zdrowia lub pogorszenie jakości środowiska.

Dlatego zarzucając wprost „wadliwość” ocen biegłych powołanych do sprawy, wadliwość ocen funkcjonariuszy publicznych w zakresie „parametrów przestrzennych” i „zasięgów oddziaływania instalacji” wskazuje konieczność niezależnego sporządzenia analiz dla wartości „faktycznie” mogących oddziaływać na okoliczne otoczenie.

Analizy chwilowe, punktowe i nieprowadzone w sposób ciągły na obszarze instalacji i w ich otoczeniu nie dadzą możliwości określenia dlaczego w danym dniu w związku z danymi odpadami lub sposobem ich przetwarzania ludzie zmuszeni byli kierować zawiadomienia o zanieczyszczeniu powietrza.

Jak twierdził to sąd w swoim rozstrzygnięciu II Kp 284/19 – postanowienie z dnia 22 czerwca 2020r samo „zasygnalizowanie” wpływu jest wystarczające dla konieczności zbadanie relacji pomiędzy „powodem i skutkiem”.

A przyczyn zaistnienia tych warunków dopatrywać się można w niedopełnieniu obowiązków, przekroczeniu uprawnień i poświadczaniu nieprawdy w zakresie powyżej opisanym.

Mając na uwadze „złożoność obu spraw i liczbę akt, czas prowadzenia postępowania” proszę o uwzględnienie opisanych dowodów i przypomnienie prokuratorowi że

Poświadczenie nieprawdy jest przestępstwem które z uwagi na swój charakter jest ścigane z urzędu, co oznacza, że organ powołany do ścigania przestępstw (Policja, prokurator) jest zobowiązany do wszczęcia i prowadzenia postępowania przygotowawczego, a oskarżyciel publiczny (prokurator) do wniesienia i popierania aktu oskarżenia.

W świetle uzasadnienia postanowienia a dokładniej jego „braku” w stosunku do wskazanych dokumentów wskazujących zajście czynu wnoszę o rozważenie konieczności „zmiany prokuratury” która może prowadzić przedmiotowe postępowanie z uwagi na „możliwość konfliktu w którym sprawa dotyczyć może lokalnych&